Ne Kadar Fanatiksin

evde sıkıldım küfür edip sinirimi atmak için futbolun güzelliklerini izlemek için maça gitti desinler diye tuttuğum takımı izlemek için

golün sevincini aşırıya kaçmadan kaçmadan seviniyorum takımımı ve golü atan oyuncuyu alkışlıyorum golü atan takımı ayaga kalkıp alkışlıyorum önce sevinir sonra golü kim attı diye sorarım stadda bir öteki tarafa bir diğer tarafa koşarak tellere çıkıp yanımdakilere vurarak izliyorum

takımımın morali yerine gelsin diye tezahurat yaparak gol atmayı bekliyorum golü atan takımı ayaga kalkıp alkışlıyorum golün yenmesine sebep olan kişiye küfür edip elimde ne varsa sahaya atıyorum

hakeme küfür etmeye başlar elimde ne varsa atarım oyuncumu kınar maçın ilerleyen dakikalarında ne yapacağız diye düşünürüm oyuncuyu kınar bir daha o oyuncuyu takip etmezdim yanımdakine bu adam saha dışına neden çıktı diye sorarım

devre arasımı oldu diye sorarım penaltı vuruşunun gol olup olmayacagına bakarım penaltıyı çalan hakemede o penaltıyı yaptıran oyuncuya da o penaltıyı yapana da küfür ederim yapacak birşey yok bari oyuncu penaltıyı atamasa diye dua etmeye başarım

her iki takımıda ayakta alkışlarım bana güzel bir maç izlettikleri için takıma ve hakeme küfür eder yönetim istifa diye bağırırım takımımı sonuç ne olursa olsun tribüne çağırıp alkışlardım yanımdakine maçın 3. yarısımı başladıgı diye sorarım

annem de maçta beni aramasa goller olmayacaktı önce hakemde arar,sonra federasyonda ,sonra yönetimde ,sonra teknik adamda ,sonra kendi oyuncularımda önce kendi oyuncularımda sonra teknik direktörde takımın o günkü motivasyon eksikliğine bağlardım